Hortikültürel terapi ile bütüncül şifa

Hortikültürel Terapi, hastalara doğa ile ilgili belli işler vererek, doğanın iyileştirici gücünden faydalanmak amacıyla dünyada birçok tedavi merkezinde uygulanan bir yöntemdir. 

Kısaca “bağ bahçe işleri ile uğraşmak” diye tanımlayabileceğimiz hortikültürel terapi, çocuk ya da yetişkin, fiziksel veya zihinsel engelliler ile herhangi bir nedenle hastanede tedavi gören her yaş grubu bireyin iyi olma halini destekleyen bitki, toprak ve doğa gibi elemanlara dayalı bir tedavi edici, eğitici ve geliştirici aktiviteler bütünüdür.

Yapılan araştırmalarda Avrupa’da özellikle dünya savaşlarından sonra ruhsal ve fiziksel olarak yaralı olan askerlerin tedavisi için 1950’lerden sonra rehabilitasyon merkezlerinde bitki, su gibi doğal unsurlar terapi aracı olarak, programlarda yoğun kullanılmaya başlandığını belirtir.

Daha spesifik olarak ele alacak olursak hortikültürel terapi; serebral palsi, kanser hastaları, otizm, zekâ ve fiziksel engelliler, ruh hastaları, yaşlılar, AIDS hastaları, görsel zayıflıkları olanlar, duygusal açıdan baskı altında olan her yaş grubu ve bireye uygulanabilecek tedavi yöntemidir. Hastaların “bağ-bahçe işleri” ile uğraşısı ayrıca fiziksel aktiviteler, hafif ve sürekli taşıma ile kasların canlanmasına ve kas gruplarının güçlenmesine de yardımcı olur.

Doğa ile iç içe olan tasarımların en büyük getirisi, doğamızda var olanın doğada var olanla hemhâl olmasıdır. Doğanın şifalı gücü tüm enerjisi ile ihtiyacımız olan terapiyi bize sunar. Doğa insana şifa kapısını açar ve bunu hortikültürel terapi denilen bir yöntemle yapar.