Karikaturize

Mizah can sıkıcı durumlara bile bakış açımızı değiştirecek kadar güçlü bir enstrüman. "Altından kalkmakta" zorlandıklarımızın "üstesinden gelme" gücünü bulabilmek konusunda vakum etkisi yapıyor bence. Şöyle imgeleyelim: Bir yükün altında ezilirken mizahın etkisiyle gelişen kimyasal bir tetikleme ile bir anda o yükün üstüne çıkıveriyorsun. Bedeninle birlikte ruhunu, zihnini ezen yükün üstüne çıktığında ona müdahale edebilecek postural, zihinsel ve ruhsal bir noktaya geliyorsun. 

Ayrıca bir durumla baş ederken ne kadar çok duyu organımız senkronize olursa yine aynı sonuç doğuyor. Ders çalışırken müzik dinlemek, müziğe kapılıp dans etmek gibi. Olumlu işaretlere duyarlı beynimiz o anda "cıstak cıstak modunda" olduğundan fark etmiyor problemlerin zorlayıcılığını. Bir bakmışsın serotonine eşlik eden dopaminle Nirvana'da 2+1 ev sahibi olmuşsun. 

Bu durum şu düsturla örtüşüyor: "Olayları değiştiremiyorsan odağını değiştir."

Örneğin karikatür çizmek çocukluğumdan beri bana çok iyi hissettirir. Odağımı değiştirerek ezici durumların üstüne çıkmam konusunda hayli iyi çalışır. Sınavdan önce tırnaklarıma çizdiğim karikatürler heyecanımın gitmesinde çok etkili olmuştu. Pandemi sürecinde kitapları yazarken karikatür karalamaları zihnimi aydınlatmıştı. Vesaire vesaire...