1 Mayıs...

Senede bir kez hatırlanan 1 Mayıs İşçi ve Emekçiler Bayramı bugün...

Her sene kaç tane işçi ülkemizde yaşanan iş kazaları sonucunda hayatını kaybediyor...

Kaç işçi yaşadığı kaza sonrasında sakat kalıyor... Kimisi bacağını, kimisi elini ve kolunu kaybediyor...

1 Mayıs takvimde bir gün gibi görünür sadece... 

Ama aslında; nasırlı kömür karası ellerin, uykusuz sabahların, sessizce yutulan yorgunlukların adıdır bugün...

1 Mayıs, sadece çalışmanın değil; değer görme arzusunun günüdür aynı zamanda...

Sabahın ilk ışığında ekmek parası için yola düşenler... Kimse görmeden sokakları temizleyen temizlik görevlileri, yerin altında her an ölümle karşı karşıya kalan madenciler, fabrikada aynı hareketi binlerce kez tekrarlayanlar, masa başında gözleri yanan, ama yine de vazgeçmeyen emekçi insanlar… 

İnsan, sadece çalışmak için değil, insanca yaşamak için var aslında...

Biraz daha adalet, biraz daha eşitlik, biraz daha anlayış… 

Çok şey değil aslında istenen... Yorgunlukların karşılığını bulduğu, emeğin ve alın terinin küçümsenmediği bir dünya…

1 Mayıs; sadece kutlanan değil, hatırlanan bir gündür...

Unutulanların, sesi kısılmışların, görülmeyenlerin yeniden görünür olduğu bir gün…

Unutmayalım ki emeğin olduğu yerde, umut da vardır...

Kazaların yaşanmadığı, emeklerin karşılık bulduğu, haklarının yenmediği nice 1 Mayıs Bayramları görürüz inşallah...