Anne...

Bugün Anneler Günü... Annesi olan herkes bugün annesine çiçek ve hediye alıp elini öperek sarılarak doya doya kutlayacak bu özel günü...

Annesi hayatta olmayan kişiler için de yine buruk geçecek bugün...

Bir insanın hayattaki ilk evi bir annenin kalbidir her zaman...

Düştüğümüzde elimizden tutan, acıktığımız zaman karnımızı doyuran, 9 ay karnında taşıyan, hasta olduğumuz zaman uykusuz kalan, sustuğumuzda bile içimizi duyan, yorulduğumuzda “geçer” diyerek omzumuza güç veren kişidir anne...

Yıllar geçer, insan büyür, yollar değişir…

Ama ne olursa olsun insanın içinde hep aynı özlem kalır: bir annenin sesi, bir annenin duası, bir annenin varlığı…

Bazı sevgiler anlatılır, bazıları yaşanır.

Anne sevgisi ise ikisini de aşar. Çünkü o sevgi karşılık beklemeden verilen en saf sevgidir...

Gece uykusunu bölüp sen rahat uyu diye bekleyen, kendi yorgunluğunu gizleyip sen gül diye uğraşan bir kalptir anne... 

Bugün Anneler Günü…

Belki yanında olanlar var, belki özlemini taşıyanlar…

Ama herkesin içinde annesine ait bir iz ve eski anılar vardır.

Ve insan kaç yaşına gelirse gelsin, annesinin gözünde hâlâ büyümeyen bir çocuktur...

Annenin yerini boşluğunu hiçbirşey dolduramaz... Lütfen annesi hayatta olan kişiler annenizin değerini bilin... 

Bu anlamlı günde annenizi öpün, koklayın, doya doya sarılın... 

Annenize vereceğiniz en güzel hediye sizin sevginizdir bunu asla unutmayın.. 

Sevgisiyle hayatı güzelleştiren, duasıyla ayakta tutan tüm annelerin Anneler Günü kutlu olsun.

İyi ki varsınız…