Haz mı mutluluk mu?

Yıllar geçtikçe mutsuz insanların sayısı çoğalırken, eşya ve maddeye verilen değer ise hızla artıyor.

İnsanlar artık ufak şeylerden mutlu olmak yerine alışveriş yaparak, sürekli ihtiyacı olmayanı alarak tüketerek mutlu olmaya, haz duymaya çalışır oldu. Halbuki insanlar sevilmek, eşyalar da kullanmak için var.

Maalesef bu günümüzde değişti ve insanlar kullanılmaya başlandı. Eşyaya verilen değer ise artmaya devam ediyor.

Size de sosyal medyada sokak röportajları belki denk gelmiştir.

Bayanlara mikrofon uzatılıyor ve "Aşk mı? Para mı?" diye soruluyor. Çoğu kişinin cevabı para oluyor.

Şimdilerde herkes parayla saadet olacağına inanıyor. Ve bir çok insan haz ve mutluluğu eşit görüyor. Ancak haz ve mutluluk ikisi de farklı şeylerdir. Haz kısa, mutluluk ise uzun ömürlü şeylerdir.

Haz bedensel bir deneyimdir, mutluluk ise manevidir. Haz almakla ilgilidir, mutluluk ise vermekle ilgilidir. Haz, yalnız deneyimlenir, mutluluk ise sosyal gruplar ile.

Haz duygusunda aşırıya kaçmak bağımlılığa yol açar, ama aşırı mutluluk diye birşey yoktur.

Bilim adamlarına göre haz dopamin, mutluluk ise serotonindir.

Serotonini aşağı çeken tek şey vardır.

O da dopamindir.

Ne kadar çok haz peşinde koşarsanız o kadar mutsuz olursunuz.

İnsanlar mutluluğu hep maddi şeylerde arıyor.

Halbuki çok basit şeylerle insanlar mutlu olabilir. Mesela kış mevsimindeyiz. Lapa lapa kar yağarken kar topu oynamak insanı mutlu edebilir. Camdan yağan yağmuru izlerken içtiğiniz bir kahve sizi mutlu edebilir.

Örneğin teknoloji çağındayız ama çok sevdiğiniz birinden el yazısı ile yazılmış bir mektup almak sizi çok mutlu edebilir.

Bu örnekleri daha da çoğaltabiliriz.

Önemli olan ufak şeylerden mutlu olabilmeyi öğrenmek.

Teknoloji geliştikçe insanlar arasındaki samimiyet azalıyor.

Eskiden cep telefonu yoktu. İnsanlar görüntülü konuşmak yerine bir yerde buluşup yüz yüze sohbet ederlerdi.

Şimdi her şey sanal alemde yaşanıyor.

Umarım eskiye dönüş başlar ve insanlar mutluluğu yakalarlar.