Olmadı... Olamadık...

Teknolojinin sürekli geliştiği bu dönemde ne yazık ki insanlarda ne sevgi, ne saygı ne de tahammül kalmadı...

Bilim ve teknoloji geliştikçe insanlar birbirinden uzaklaşır oldu... 
İletişim kolaylaştıkça birbirimizi anlamak zorlaştı...

Kalabalık olduk ama yakın olamadık...
Konuştuk ama anlaşamadık...
Herşeyimizi paylaştık ama kendimizi sakladık...
Bilgeye ulaştık ama bilgeleşemedik...
Herkese yetiştik ama vicdana ve merhamete geç kaldık...

Ekranları büyüttük ama insanlığımızı küçülttük...

Samimi  ve dürüst olmayı unuttuk...
Kalpler yoruldu, egolar büyüdü...
Hep görünmeye ve beğenilmeye çalışırken iyi insan olmayı unuttuk...

Kısacası teknoloji hayatı belki kolaylaştırdı ama bizim benliğimizi ve kimliğimizi aldı...

Şimdi kimse kimseye tahammül edemiyor...
Kimse göz teması kuramıyor karşısındaki kişiyle...
Herşey tüketmeye odaklı şuanda..
Merhamet, vicdan, gurur ve onur gibi insanı insan yapan önemli kavramlar yok denecek kadar azaldı...

O yüzden de hep eskiye bir özlem var...
Nerede o eski aşklar, eski şarkılar, eski arkadaşlıklar ve dostluklar...
Herkes kendini gösterme peşinde koşuyor...
Umarız bu kötü gidişat bir yerde son bulur ve eskiye dönüş başlar...
Ama bunu başarmak yine bizim elimizde...