Canavar!...

Eskiden çocukken bize canavarların karanlıkta yaşadığı anlatılırdı...

Korkunç yüzleri, sivri dişleri ve acımasız bakışları vardı..  

Oysa büyüdükçe öğrendik ki gerçek canavarlar karanlıkta değil, çoğu zaman aydınlığın içinde dolaşıyor... 

Üstelik kravat takıyor, gülümsüyor, selam veriyor ve maske takarak insan görünümünde yaşıyor...

Biz canavarların çizgi ve animasyon filmlerinde olduğunu bilirdik... Ama şuan insandan daha acımasız bir "Canavar" olmadığını görüyoruz...

Bir insanın canavar olması için pençelere ihtiyacı yoktur...

Vicdanını ve merhametini kaybetmesi yeterlidir...

Çünkü vicdanın sustuğu yerde merhamet ölür; merhametin öldüğü yerde ise insanlık can çekişir...

Bugün çevremize baktığımızda en büyük yıkımları depremlerden, fırtınalardan ya da savaşlardan önce, kalbi taşlaşmış insanların yaptığını görüyoruz... 

Bir çıkar uğruna dostunu satan, güç uğruna adaleti çiğneyen, menfaat için masumların gözyaşını hiçe sayan insanlar... 

İşte gerçek canavarlar onlardır...

Canavarlar yalnızca kötülük yapanlar değildir... Kötülüğü görüp sessiz kalanlar da zamanla o karanlığın bir parçası olur...

Sessizlik bazen kötülüğün en güçlü silahıdır...

İnsan olmak; nefes almak değil, başkasının acısını hissedebilmektir. Güçlü olmak; ezmek değil, el uzatmaktır... 

Bu hayatta iki türlü "Canavar" var....

Bir insanlara zarar veren, diğeri de hayvanlara zarar veren...

Köpeği arabanın arkasına iple bağlayarak sürükleyen mi istersiniz, kediye tekme atan, yavru kedileri çöpe atan mı istersiniz...

Denizde kıyıya vuran kılıç balığını yakalayıp öldüren mi istersiniz...

Ya insanlara zarar ve eziyet veren "Canavarlar"...

Özellikle kadınlara şiddet uygulayan ve öldürenler...

Tertemiz masum günahı dahi olmayan çocuklara işkence yapan ve cinsel istismar uygulayan "Canavarlar"...

Geçtiğimiz günlerde genç bir delikanlı sokak ortasında düşüp bayılıyor...

Yanına gelen 50 yaşlarındaki adam yardım etmek yerine gencin cep telefonunu ve cüzdanını çalıyor...

Biz ne ara bu hale geldik...

Trafikte neredeyse her gün çıkan kavgalara ise alışır olduk...

Erkek veya kadın herkeste bir öfke hakim...

Lütfen unutmayalım... 

Dünyayı canavarlar değil, içindeki insanı kaybeden insanlar yaşanmaz hâle getirir... 

Ve insanlığın en büyük sınavı, canavarlaşmadan yaşayabilmektir...