Ben en çok Başkan Enes Çelik’e üzülüyorum

Oysa her şey çok iyi başlamıştı.

 

Yaklaşık 3 haftalık hasret sona ermiş, bayram günü lunaparka giden çocuklar gibi Timsah Arena’nın yolunu tutmuştuk.

 

Maç öncesi canlı yayında “1-0 olsun, bizim olsun” dememe rağmen rahat bir galibiyet alabileceğimizi ifade etmiştim.

 

Sonra tribünde elimi çeneme koyarak taraftarların şovunu büyük bir hayranlıkla izledim.

 

Sonucun da istediğimiz gibi olacağını ve bizim için harika başlayan günün aynı güzellikle biteceğini düşünmüştük ama…

 

Ama işte maalesef sahaya çıkan oyuncular benim kadar inançlı değildi sanırım.

 

Maçın teknik analizini yapmayacağım. Kimin iyi oynayıp kimin oynamadığını da bu satırlarda aktarmayacağım.

 

Neye yarar ki?

 

Ligin açık ara en iyi kadrosu, eğer evinde kötü bir futbolla yeniliyorsa bunun açıklanacak bir tarafı olamaz bence.

 

Sormazlar mı adama, “Derdiniz ne?” diye.

 

Muhteşem bir stat.

 

Harika tesisler.

 

Paranızı günü gününe ödeyen bir yönetim.

 

Bir takımın oyuncuları başka ne ister ki?

 

Ben hala Bursaspor’un sezon sonunda şampiyon olarak Süper Lig’e çıkacağını düşünüyorum.

 

Ara transferde yapılacak takviyelerle işler biraz daha kolaylaştırılacaktır ama…

 

Mevcut kadrodan kaç oyuncu seneye Süper Lig kadrosunda yer alır?

 

Bilemedim.

 

Bugün taşın altına elini sokmayan…

 

Bugün galibiyet için canını dişine takmayan…

 

Bugün Bursaspor’un büyüklüğüne inanmayanlar…

 

Seneye elbette Süper Lig kadrosunda kendilerine yer bulamayacaktır.

 

Elbette bu yazıda teknik heyetten bahsetmezsem olmaz.

 

Yenilgi bence Teknik Direktör Mustafa Er’e yazar.

 

Millî maçlar nedeniyle lige verilen ara takıma hiç yaramamış.

 

Bir adım bile ilerlememiş takım.

 

Oynamayan futbolcular da performanslarının üzerine bir gram dahi koyamamış.

 

Yani durum aynı tas, aynı hamam.

 

Dediğim gibi, bu maçla ilgili öyle uzun uzadıya teknik analiz yapmaya gerek yok.

 

Ruhsuz bir takım.

 

Ruhsuz bir futbol.

 

Emeği geçenler artık lütfen kendilerine çeki düzen versin.

 

Vallahi ben en çok Başkan Enes Çelik’e üzülüyorum.

 

Enes Başkan’daki arzu, istek ve azim teknik heyette ve futbolcularda olsa zaten bugün çok farklı şeyler konuşuyor olurduk.