Sevgililer Günü

Seviyorum demek lazım bazen.

Öyle sebesizce…

Sevdiğini göstermek şart.

Karşılıksızca.

Çünkü sevgi iyileştirir.

İyi gelir yani, zinde tutar insanı.

ama sadece insandan insana yaşanan bir duygu değildir sevgi, aşk.

İnanlar için en büyük sevgi, aşk Yüce Allah’a yöneliktir.

Elbette Hazreti Peygamber sevgisi de tarifsiz ve sınırsızdır.

Onu sevmek, Onun şefaatine nail olabilmek büyük ayrıcalıktır inananlar için.

Demem o ki sevin.

Mesela balkondaki saksıda bulunan çiçeği sevin.

Mesela doğayı sevin.

Mesela hayvanları sevin.

Öyle sevin ki balkondaki çiçeği, sulayın, onunla konuşun arkadaşınızla konuşur gibi. 

Göreceksiniz bir başka açacak, bir başka kokacaktır.

Öyle sevin ki doğayı, deniz kirlenmesin, doğa katledilmesin.

Öyle sevin ki hayvanları dünya daha yaşanır bir hale gelsin.

Komşularınızı sevin mesela; onlara selam vermeden yanlarından geçmeyin.

Karşılığınız herkese, “merhaba” deyin, statü gözetmeksizin.

Tuttuğunuz takımı sevin ama rakip takıma nefret beslemeyin.

Kızdırın ama kırmayın…

Şehrinizi sevin, “benim şehrim en iyisi” diye övünün.

Türkiye’yi sevin, vatanı hiçbir şeye değişmeyin.

Annenizi…

Babanızı…

Kardeşinizi…

Arkadaşınızı…

Ve eşinizi çok sevin.

Ama 1 güne sığdırmayın sevginizi.

Örneğin; 15 Şubat’ta, 14 Şubat’takinden daha çok sevin her neye, nelere, kime, kimlere sevgi besliyorsanız.

Sevgiyle kalın…